ไปทำสัญญาให้เป็นจริง
posted on 16 Jan 2009 12:30 by lullscreenเอนทรี่ที่แ้ล้วได้บอกทุกๆคนว่าอู๋จะจากวงจรอินเตอร์เน๊ต วงจรบล็อกไป
เป็นการตัดสินใจที่แปลกมากค่ะ เหมือนมีอะไรดลใจให้คิดจะเลิกเล่น
วันนี้ อู๋รู้แล้วว่าสิ่งที่ดลใจนั้นคืออะไร ... ความสูญเสียและความเสียใจ
อู๋เสียแม่คนที่สองของอู๋เมื่อวานค่ะ ตอนเที่ยงด้วยโรคมะเร็ง
แม่จากอู๋ไปโดยที่ไม่รอให้อู๋ทำตามสัญญา ไม่รอให้อู๋บอกว่าอู๋เรียนได้ดีแค่ไหน
ไม่รอฟังข่าวว่าอู๋เอนท์ติดอะไร แม่ชิงจากอู๋ไปซะก่อน
อู๋เสียใจมากๆที่ไม่ได้ทำตามสัญญาให้แม่ในขณะที่แม่ยังมีลมหายใจ
"น้องอู๋จะตั้งใจเรียนนะแม่ชื่น จะเอนท์ให้ติด แล้วก็กลับมาดูแลแม่ชื่นนะ
แล้วแม่ชื่นต้องไปงานรับปริญญาอู๋ด้วยรู้ไหม"
ประโ ยคนี้อู๋บอกกับแม่ก่อนแม่จะไปอยู่บ้านที่ร้อยเอ็ด ตอนนี้ตอนที่ไม่มีแม่แล้ว
แม่คงมางานรับปริญญาของอู๋ไม่ได้ หรืออู๋เองจะเรียนจบแล้วมาดูแลแม่ก็คงไม่ได้
แต่ถึงยังไงอู๋ก็จะตั้งใจเรียน ทำตามอย่างที่แม่หวัง
และหวังว่าแม่อยู่บนสวรรค์ แม่จะรับรู้ได้ถึงความตั้งใจของอู๋ เป็นกำลังใจให้อู๋
อู๋ต้องกล่าวลาเพื่อนๆพี่ๆที่นี่ทุกคนนะคะ มิตรภาพดีๆอู๋จะจำไม่ลืมเลยค่ะ
ลา่ก่อนค่ะ
เขียนให้แม่ชื่น...
ท้องฟ้าสีสวยนะ เป็นสีฟ้าครามสวยจริงๆ
เมื่อวานแม่บอกว่า ไม่ต้องโทรไปหาแม่ชื่นแล้วนะ
ฉันนั่งนิ่ง เฉยเมย รู้สึกเสมือนว่าแม่ชื่นยังอยู่ใกล้ๆ
ใช่ แม่ชื่นยังอยู่ใกล้ๆ
ฉันยินดีที่รู้ว่าฉันไม่ต้องโทรไปหาแม่ชื่นอีก
เพราะถ้าฉันไม่ต้องโทรแสดงว่าแม่ชื่นไม่ต้องทรมานอีกแล้ว
ทุกครั้งที่ฉันโทรไปหาเธอ ฉันรับโดยตลอดว่าเธอห่วงใยฉัน
เสียงของเธอแจ่มใส แม้ร่างกายจะเจ็บปวดทรมาน
ฉันชอบเล่าสิ่งต่างๆให้เธอฟ้ง เธอเองก็ตั้งใจที่จะฟังฉันตลอดการสนทนา
แต่ทุกครั้งฉันก็ไม่อยากคุยมาก ฉันรู้ว่าเธอเจ็บปวด โรคร้ายพรากเธอจากโลกนี้ไปแล้วกว่าครึ่ง
สิ่งที่เหลืออยู่และพูดคุยกับฉันคือจิตวิญญาณที่แสนดี โอบอ้อมและห่วงใยทุกชีวิตที่อยู่ข้างหลังเธอ
ฉันรีบพูดรีบวาง เน้นย้ำให้เธอมีกำลังใจ
เธอบอกกับฉันว่าปวดและเหนื่อยแค่ไหน ฉันเข้าใจเธอดีฉันรู้ดีในเรื่องที่ทุกคนไม่เอ่ยให้เธอได้ยิน
... เธอกำลังจะตาย เวลาของเธอเหลืออีกไม่มากแล้ว
เราทุกคนเฝ้าบอกเธอว่าเธอจะหายในอีกไม่ช้า แม้ึความเจ็บปวดจะูดูทวีความรุนแรงขึ้น
แต่นั่นจะเป็นสัญญาณบอกว่าเธอกำลังจะหายดี
เราทุกคนบอกกับเธอเพียงเท่านี้และหวังว่าเธอจะเชื่อในคำของเรา
เมื่อวันก่อนเธอบอกกับฉันว่าหนาว อากาศที่นั่นหนาวมากๆ ฝนก็ตกอีกด้วย
ฉันบอกเธอว่าดูแลตัวเองดีๆนะ อยากหายก็ต้องกินมากๆนะรู้มั๊ย กรุงเทพร้อนจะตาย อิจฉาแม่ชื่นจัง
ฉันวาดภาพเธอนั่งบนเก้าอี้ผ้าตัวโปรดที่ลานหน้าบ้าน พลางคุยโทรศัพท์กับฉัน
เธอดูผอมเกินกว่าใครที่ฉันเคยรู้จัก แม้จะเป็นเพียงภาพในห้วงความคิด
ร่างที่ผอมเหลือหนังหุ้มกระดูกนั้นขยับเคลื่อนไหวไปมาได้เพียงเพราะมีกำลังใจหล่อเลี้ยง
ในทุกๆนาทีที่ผ่านไป ความเจ็บปวดก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ทั้งหมด ทำให้เธอเริ่มท้อ
ความท้อแท้เพิ่มขึ้นกัดกินกำลังใจที่เธอมีเรื่อยๆ เวลาของเธอน้อยลงๆพอๆกับกำลังใจที่มี
แล้วเมื่อวานนี้ ก็ดูเหมือนว่าความท้อแท้สิ้นหวังจะชนะเสียแล้ว
เธอจากเราไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ เธอไปอยู่ในที่ที่เธอมีอิสระเสรี
เธอไปอยู่บนท้องฟ้าอันกว้างไกล เธอได้ท่องไปทั่วฟ้าอย่างที่ในปรารถนามานาน
ท้องฟ้ายามค่ำคืนสวยงามแค่ไหน ก็ไม่อาจเปรียบได้กับคุณค่าแห่งสายใยความห่วงใยที่เธอมี
ความดีของเธอยังอยู่ในใจของเรา อยู่บนท้องฟ้าแต่งแต้มฟ้ายามราตรีให้เต็มไปด้วยหมู่ดาว
ดาวหลายร้อยหลายพันดวงมาเรียงตัวกัน ห่อห่มกายเธอเอาไว้
ราตรีที่ไร้เธอที่มีลมหายใจ แม้จะดูเหงาและแสนเศร้า
แต่เมื่อเราเห็นหมุ่ดาวเหล่านั้น เราก็รู้ว่าราตรียังคงดำเนินต่อไป
และเราก็ยิ่งรู้อีกว่าราตรีที่มีดาวมากมายเหล่านี้ เป็นราตรีที่เธอตั้งใจทิ้งไว้ให้
ราตรีที่เธอแต่งแต้มสีสัน ราตรีที่เธออยากให้คนข้างหลัีงอย่างพวกเราประทับใจ
เธอให้ แม้เธอจะล่วงลับ
ยามชีวิตของเํธอยังสุกสว่าง เธอบอกกับฉันว่าอยากเป็นนก
ฉันไม่เคยรู้ไม่เคยเข้าใจว่าทำไมเธอถึงอยากเป็นนกที่บินอยู่ในท้องฟ้าสีคราม
จนกระทั่งวันนี้ ฉันตระหนักได้ว่าตลอดชีวิตของเธอ เธอทำทุกอย่างเพื่อคนอื่นมากมายเท่าไหร่
มีกี่ครั้งกันที่เธอมีอิสระพอที่จะตัดสินใจ มีกี่ครั้งที่เธอจะมีความเข้มแข็ง
เธออยู่ภายใต้อำนาจของคนอื่นมาตลอด ในใจลึกๆเธอหวังว่าสักวันเธอจะพบกับสิ่งใหม่ๆ
ชั่วชีวิตเธอ ได้ออกไปยังโลกกว้างไม่กี่แห่ง
หากเธอได้เป็นนก เธอก็คงบินไปทุกที่ตามอย่างใจเธอเรียกร้อง
บ้านเราหลังไม่ใหญ่ ตึกระฟ้าก็เต็มไปหมด เธอคงอยากเห็นท้องฟ้ากว้างๆ ทุ่งหญ้าสีเขียว
วัวที่เธอเคยเลี้ยง เป็ดที่เธอเคยพาไปทุ่ง น้องชายและไอศกรีม
ตลอดชีวิตเธอทำเพื่อคนอื่น ทำให้คนอื่นจริงๆ ไม่มีครั้งใดที่เธอได้ทำให้ตัวเองเลย
เธอเกิดมาเป็นผู้ให้ และจากไปอย่างผู้ใ้ห้ เธอยิ่งใหญ่ในใจของฉัน ในใจของเรา ในใจของทุกๆคน
ฉันหวังว่าเธอจะมีความสุขเสมอ ท้องฟ้าราตรีที่เธอทิ้งไว้สวยงามมากจริงๆ
มาดูท้องฟ้าตอนนี้สิ ฟ้าเป็นสีครามสวยอย่างที่เธอชอบด้วยนะ
ถ้าฟ้าสีแบบนี้ตัดกับทุ่งหญ้าเขียวขจี มีเป็ด มีวัว มีน้องชายเธอ มีพุ่มหญ้าของเธอ มีป่าของเธอ
สีเขียว สีขาวดำ ตัดกับฟ้าสีคราม คงจะสวยมากๆเลย
ฉันรู้เธอไม่ได้ไปไหนไกล เธออยู่ใกล้ๆฉันแค่เอื้อมมือ
ฉันไม่เห็นเธอแต่ฉันรับรู้ได้นะว่าเธออยุ่ข้างๆฉันจริงๆ
ไม่ว่าเธอจะอยุ่ที่ไหน ขอให้เธอมีความสุขมากๆ ความดีตลอดชีวิตที่เธอได้ทำจะส่งให้เธออยู่ในที่ดีๆ
จะส่งให้เธออยุ่ในที่ที่มีอิสระ มีทุกสิ่งที่ใจเธอปรารถนา ฉันเชื่อว่าเธอจะรุ้ถึงคำอวยพรของฉัน
ขอบคุณสำหรับท้องฟ้าของแม่ชื่น
ขอบคุณสำหรับเมฆที่ลอยเด่น
ขอบคุณสำหรับเสียงนกที่ร้องเพลงประสานเสียง
ขอบคุณสำหรับทุกบทเพลงที่แม่ชื่นร้องกล่อมฉัน
ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่งในทุกๆคืนวัน
ขอบคุณสำหรับความดีทั้งหมดที่แม่ชื่อทำ ขอบคุณแม่ชื่นที่ห่วงใย
แม่ชื่นอยู่ในใจน้องอู๋เสมอ น้องอู๋ีรู้ว่าแม่ชื่นรักน้องอู๋ น้องอู๋รู้ว่าแม่ชื่นจะอยุ่ใกล้ๆเป็นกำลังใจให้น้องอู๋
แม่ชื่น .. อู๋รักแม่ชื่น
คิดถึงแม่ชื่นจัง เดี๋ยวอู๋ก็ตามไปหาแม่ชื่นนะ แล้วเราจะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง ไม่นานๆรออู๋นะคะ =)
อู๋ก็อยากเป็นนกเหมือนแม่ชื่นแหละ จำได้ไหมที่เราพูดกัน เราจะบินไปด้วยกันนะ
